ΟΙ ΜΕΤΑLLICA επιστρέφουν στην χώρα μας σε έναν μήνα για 5η φορά μετά το 1993, το 1999, το 2007 και το 1010, και 40 ολόκληρα χρόνια μετά το τραγικό γεγονός του θανάτου του Cliff Burton, η αδερφή του, Connie, μας μιλά γι' αυτόν και μας αποκαλύπτει πολλά...
«Ο Cliff είχε φτάσει στο σημείο
να στριμώχνεται σε ένα αρνητικό σκοτάδι
στη δουλειά και τη ζωή του»
- Πως ήταν η σχέση σου με τον Cliff και γενικότερα η σχέση σας ως οικογένεια; Μια συνηθισμένη όπως σε πολλές οικογένειες ή υπήρχε ένα πιο ισχυρό δέσιμο;
«Ο Cliff κι εγώ είχαμε πολύ καλή σχέση πέραν της παιδικής μας ηλικίας. Διατηρήσαμε μια πολύ ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μας μετά τον θάνατο του Scott, του άλλου αδερφού μας. Ο Cliff μού έκανε μαθήματα κιθάρας για ενάμιση χρόνο πριν φύγει για την τελευταία του περιοδεία. Καθόμουν επί χρόνια στο δωμάτιό του και τον άκουγα να συνθέτει μουσική».
- Οι γονείς σας τι άνθρωποι ήταν; Ενθάρρυναν τον Cliff να κάνει αυτό που αγαπούσε ή είχαν αντιρρήσεις;
«Η μητέρα μου είχε αντιρρήσεις στο να κερδίζει κανείς τα προς το ζην με τη μουσική. Όλα όμως πήγαν κατ’ ευχήν! Οι γονείς μου πήγαιναν σε συναυλίες και ήταν μέσα σε όλα. Είναι για μένα καλές αναμνήσεις».
«Ηταν 100% αληθινός»
- Τι χαρακτήρας ήταν ο Cliff; Πώς μεγαλώσατε ως παιδιά και τι θυμάσαι πιο έντονα σε πιο μεγάλη ηλικία;
«Ο αδελφός μου ήταν εκπληκτικός άνθρωπος. Ηταν τίμιος, δίκαιος με τη βιβλική έννοια, ήταν έμπιστος και ευγενικός, καταλάβαινε τους ανθρώπους! Ήταν άνθρωπος που εξελίχθηκε πνευματικά! Ήταν 100% αληθινός έναντι του εαυτού του και του Θεού. Μια από τις πολλές δυνατές αναμνήσεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας ήταν για εκείνη τη φορά που ο Κλιφ με παρακάλεσε να τον πάρω μαζί μου στο Berkeley. Πήγαμε σε ένα μαγαζί που λεγόταν Anapurna. Ο Cliff βρήκε αυτόν τον σταυρό που τον βλέπετε να φορά στις φωτογραφίες με τους Trauma και τον πρώτο καιρό των Metallica. Ήθελε να του τον αγοράσω και το έκανα μετά χαράς! Το φορούσε μέχρι εκεί που άντεχε, γιατί του χτυπούσε το σαγόνι με δύναμη όταν έκανε headbanging».
- Πως βίωσες τις πρώιμες μουσικές ανησυχίες του και στη συνέχεια τη συμβολή του στη δημιουργία του thrash και των Metallica;
«Καλή ερώτηση! Θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά στο βιβλίο μου για την εμπειρία της ζωής μου ως προς το θέμα αυτό. Τον άκουγα από το ξεκίνημά του μέχρι τον θάνατό του. Μου έκανε μαθήματα κιθάρας επί ενάμιση χρόνο πριν πεθάνει. Τον άκουγα να συνθέτει και να δημιουργεί την ξεχωριστή μουσική του! Ήμουν ένας από τους ανθρώπους που πρώτοι ξεκίνησαν το moshing σε συναυλία των Metallica, στο The Stone του Σαν Φρανσίσκο. Τα χρόνια αυτά της ζωής μου και η επίδραση του αδερφού μου, μου άλλαξαν τη ζωή! Όταν οι Metallica ξεκίνησαν ήταν τρελή εποχή στη μέταλ σκηνή της περιοχής του Σαν Φρανσίσκο. Εκανα ένα απίθανο ταξίδι με τον αδερφό μου. Σε ευχαριστώ Κλιφ, σε αγαπώ τόσο πολύ».
- Επειδή έχουν γραφτεί πάρα πολλά, τι πιστεύεις ότι έκανε τόσο ξεχωριστό τον Cliff ως μουσικό κι ως άνθρωπο;
«Εφαρμόζω το παλιό μοτίβο: «Τι θα έκανε στην περίπτωση αυτή ο Ιησούς;». Πιστεύω πως χάριν Θεού γεννήθηκε και ο Cliff και ο Θεός είναι υπεύθυνος για τα ταλέντα που είχε! Πιστεύω πως γεννήθηκε με μια Θεία αποστολή, την οποία και εκπλήρωσε εγκαίρως και μετά έφυγε! Ο Cliff ήταν απολύτως αφοσιωμένος στη μουσική, τον οδηγούσε η μουσική. Ασχολούνταν έξι με οκτώ ώρες κάθε μέρα. Εγώ καθόμουν στο δωμάτιο και τον άκουγα να συνθέτει. Στη ζωή του Cliff ήταν πρώτα η μουσική και μετά όλα τα άλλα. Ήταν και παντρεμένος, αλλά απολύτως αφοσιωμένος στη μουσική του. Ως άνθρωπος, ο αδερφός μου ήταν ιδιαίτερος. Ήταν ένας πραγματικά εκπληκτικός νέος. Ήταν δίκαιος κατά τη βιβλική έννοια. Ήταν πιστός, έντιμος, αστείος, αφιερωμένος και αφοσιωμένος στην αποστολή του στη ζωή. Θεωρώ ότι αποτελούσε ένα σπουδαίο παράδειγμα πραγματικά καλής ψυχής. Μπορούμε να μάθουμε τόσα πολλά από το παράδειγμά του και να γίνουμε οι καλύτεροι που μπορούμε να είμαστε».
- Πως έζησες πλάι του, τη γιγάντωση των Metallica; Πως το εισέπραξες εσύ και πως το διαχειριζόταν ο Κλιφ;
«Η εμπειρία μου πλάι στον αδερφό μου ήταν εκπληκτική και πέρα από τα συνηθισμένα. Ήταν τόσο εντυπωσιακό να τον βλέπω να μεγαλώνει. Από την πρώτη φορά που έπαιξαν στο The Stone, στο Σαν Φρανσίσκο, το ήξεραν ότι πήγαιναν για τη κορυφή. Ποτέ δεν είχαμε ακούσει τέτοιου είδους μουσική, αυτό το Raw Metal (σ.σ. το πιο ακατέργαστο metal). Και ας μην ξεχνάμε και τις απαρχές του moshing! Αλληλούια! Επαψα να είμαι η Connie, και ήμουν πια η αδελφή του Cliff, για κάποιους, και ο Cliff ήταν ο απόλυτος άνδρας. Για ορισμένους είχαμε κρίση ταυτότητας. Στην αρχή, στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο όλοι ήξεραν την Κόνι, κι όχι τον Cliff, αλλά μετά όλα άλλαξαν. Προσαρμοστήκαμε! Ο Cliff ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος, και με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισε και την άνοδό του. Ο Cliff απεχθανόταν τη δόξα και το χρήμα, δηλαδή πραγματικά τα αποστρεφόταν. Μισούσε τη δόξα και το χρήμα! Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που έφυγε τόσο πρόωρα, όταν άρχισαν να παίζουν ρόλο η δόξα και το χρήμα. Ο Cliff απλώς δε θα μπορούσε να τα αποδεχθεί! Ζήτησε από το Βασίλειο της Σωτηρίας (σ.σ. η Connie κάνει αναφορά στους στίχους του To Live Is To Die, τους οποίους έγραψε ο Cliff και καταλήγουν: Cannot the kingdom of salvation, Take me home) να τον πάρει κοντά του και ο Θεός το έκανε».
«Οταν ο Κλιφ μιλούσε, εσύ άκουγες»
- Είχε ιδιαίτερη βαρύτητα ο λόγος του στο γκρουπ; Πως ήταν η «χημεία» του με τον James, τον Lars, τον Kirk, αλλά και τον Dave (Mustaine);
«Ο Cliff ήταν ο μεγαλύτερος ηλικιακά στο συγκρότημα, μπορούσε να διαβάσει και να γράψει μουσική, και να παίξει κλασική μουσική όσο δεν πήγαινε. Αυτά προσκόμιζε και στις συναυλίες. Όταν ο Cliff μιλούσε, εσύ άκουγες. Είναι δεδομένο ότι τα παιδιά τον άκουγαν τον Cliff. Η χημεία ανάμεσά τους ήταν 100% εξαιρετική. Ο Dave και ο Cliff τα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά μπήκε στη μέση ο αλκοολισμός του Dave. Θα πω και αυτό, που νομίζω ότι ήταν Θεία παρέμβαση: Αν οι Metallica δεν έδιωχναν τον Ντέιβ, δεν θα υπήρχαν Megadeth. Αυτό ήταν θέλημα Θεού».
«Ο αδερφός μου μού έλεγε τα μυστικά του, με εμπιστευόταν. Πριν πεθάνει αισθανόταν την πίεση και αυτό τον άλλαζε! Εγραψε πολλά τραγούδια με εμένα παρούσα μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια. Τι εκπληκτική, μοναδική εμπειρία ζωής που ήταν όλο αυτό».
- Είχε γραφτεί κάποια στιγμή ότι ο Cliff σκεπτόταν να κάνει κάτι άλλο «έξω» από τους Metallica. Ηταν αληθές αυτό ή δεν είχε καμία βάση;
«Ναι, ο Cliff σχεδίαζε να κάνει ένα σόλο άλμπουμ λίγο πριν φύγει».
- Γιατί πιστεύεις ότι αγαπούσε τόσο τους Misfits;
«Ο Cliff δεν αγαπούσε τους Misfits, του άρεσαν. Ο Cliff χρησιμοποιούσε σαν βάση τη μουσική του Glenn Danzig. Ο αδερφός μου έκανε το τατουάζ χωρίς να ξέρει καν τι είναι σατανιστής! Έλεγε ότι όλα τα κρανία φαίνονται ίδια. Ο μόνος λόγος που επέλεξε εκείνο το κρανίο των Misfits ήταν ότι ήταν το μόνο που διέφερε. Αυτή είναι η λέξη-κλειδί: Διέφερε! Ο Cliff δεν ήταν σατανιστής. Θα άκουγε και τρεις ή και τέσσερις φορές την εβδομάδα τον Μπίλι Γκρέιαμ».
«Con, πρέπει να πάω, είναι η δουλειά μου!»
- 27 Σεπτεμβρίου 1986. O Cliff βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου και ξαφνικά όλα χάνονται. Γνωρίζω ότι ότι έχεις βαθιά πίστη στον Θεό. Πως βίωσες εκείνες τις φρικτές στιγμές;
«Έχω ακόμη ένα κενό μέσα μου, εκεί όπου υπήρχε ο Κλιφ όταν ζούσε. Το ήξερα. Ρώτησα αν θα μπορούσε να πει ότι για μια φορά ήταν άρρωστος. «Connie», είπε, γνέφοντας αρνητικά με το κεφάλι, «Con, πρέπει να πάω, είναι η δουλειά μου!» Δεν τον ξαναείδα ποτέ».
- Τελικά διελευκάνθηκαν οι συνθήκες του δυστυχήματος ή η υπόθεση έκλεισε;
«Η υπόθεση έκλεισε αμέσως. Θα μοιραστώ μαζί σας εκτενέστερα στο βιβλίο μου».
- Πως το βίωσαν όλο αυτό o James, o Lars και ο Kirk; Συμπαρασταθηκαν στην οικογένειά σου;
«Ναι, μας στήριξαν. Ο Kirk ήρθε νωρίς στο σπίτι. Ήταν και σε μια φωτογραφία εφημερίδας με την οικογένεια και τους φίλους».
- Τι πιστεύεις ότι πήγε στραβά εκείνο το μοιραίο βράδυ;
«Πραγματικά πιστεύω ότι όλα τα ελέγχει ο Θεός. Ο Cliff είχε φτάσει στο σημείο να στριμώχνεται σε ένα αρνητικό σκοτάδι στη δουλειά και τη ζωή του. Απέρριπτε τη δόξα και το χρήμα και αρνούνταν να αποδεχθεί αυτή την την πραγματικότητα.
- Τι άλλαξε στη ζωή σου μετά τον χαμό του αδερφού σου; Είδες τη ζωή διαφορετικά;
«Μετά τον θάνατο του αδερφού μου, ασχολήθηκα περισσότερο με τους Oakland Hells Angels και τον Όλε μου που ήταν από παλιά ένας Angel. Ήταν οικογένεια, προστατευόμουν και μάθαινα τόσα πολλά! Λίγο αργότερα μετακόμισα εδώ που βρίσκομαι για να είμαι με τη μητέρα μου όταν πέθανε από καρκίνο το 1993. Μετά βυθίστηκα περαιτέρω στο σκοτάδι και την απελπισία. Όλα αυτά τα χρόνια ήμουν... επαγγελματίας αλκοολική. Πραγματικά Ασχημο! Δόξα τω Θεώ είμαι καθαρή και νηφάλια, και θα κλείσω 23 χρόνια στις 9 Μαΐου 2026. Όταν πέθανε ο Cliff άλλαξε η όλη μου η νοοτροπία. Το φως και το σκοτάδι μέσα μου έγιναν μια συνειδητοποίηση που δεν είχα βιώσει ποτέ πριν στη ζωή μου. Άρχισα να βιώνω τον Θεό στη ζωή μου καθώς αποκαλύπτονταν περισσότερα πνμευματικά πράγματα. Και τα δύο μου αδέρφια μού άλλαξαν έντονα τη ζωή για πάντα! Και οι δύο μού δίδαξαν τι είναι η υγιής αγάπη και είμαι αιωνίως ευγνώμων που μπόρεσα να είμαι μαζί τους εν ζωή».
- Η σχέση σου με τη μουσική ποια είναι; Είναι τα γούστα σου κοντά σε αυτά του αδερφού σου; Ασχολείσαι με κάτι σχετικό;
«Λατρεύω και χρειάζομαι τη ΜΟΥΣΙΚΗ στη ζωή μου. Δεν θα βρισκόμουν εδώ αν δεν υπήρχε η μουσική. Σκέφτομαι να παίξω διότι έχω ακόμη μουσική στο μυαλό μου. Γράφω στίχους αλλά δεν έχω δημοσιεύσει κάτι ακόμη! Ο αδερφός μου και εγώ είχαμε παρόμοια μουσικά γούστα. Τα χρόνια όταν συνέγραφε το Orion ήταν φοβερά, πέρα από τη ζωή μας. Θα δούμε τι θα συμβεί αν αποφασίσω να ασχοληθώ περισσότερο με τη μουσική».
- Εχεις έρθει ποτέ στην Ελλάδα;
«Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να πάω στην Ελλάδα και θα μου άρεσε πολύ να βρεθώ εκεί σύντομα! Θα είναι η εκπλήρωση ενός ονείρου όταν κάνω το ταξίδι αυτό!»
- Σ’ ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να χαμογελάς.
«Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εκτιμώ. Χαιρετώ όσους το διαβάζουν αυτό και και Καλή Ανάσταση».
Τhe SHADOW
