TO 1986 - 87 ήταν η περίοδος η οποία έμελλε να με φέρει σε επαφή με τον Τζίμη Πανούση μέσω του άλμπουμ «Κάγκελα Παντού». Ως νέο τότε, με είχε εντυπωσιάσει η ευθύτητα που ξεχείλιζε σε κάθε κομμάτι. Στην πορεία εισχώρησα περισσότερο στο «φαινόμενο» Πανούσης και μεγαλώνοντας τον λάτρεψα, όπως εκατομμύρια άλλοι, όχι μόνο για την αμεσότητά του, αλλά και για το ωμό χιούμορ του, που «πονούσε» πραγματικά...
