TEΡΑΣΤΙΑ η πορεία των Bon Jovi στον σκληρό ήχο, κυρίως στα 80's, όταν και έχτισαν το όνομά τους με σπουδαία κομμάτια και άλμπουμ. Το φινάλε της δοξασμένης αυτής δεκαετίας βρίσκει τη μουσική να αλλάζει και να αναζητεί νέα πράγματα, για μια φορά ακόμη. Κι εκεί το συγκρότημα από το New Jersey, αντιδρά (υποσυνείδητα ίσως;) και κυκλοφορεί το 1992 το πιο ολοκληρωμένο, το πιο μεστό και ουσιαστικό άλμπουμ της πορείας του. Το Keep The Faith...
ΠΕΡΙΠΟΥ τέσσερα χρόνια μετά το Redeemer Of Souls, oι Judas Priest ετοιμάζουν ακόμη ένα χτύπημα με το 18ο άλμπουμ της μεγαλειώδους πορείας τους, το Firepower. To εν λόγω πόνημα αποτελεί τον δεύτερο δίσκο μετά τη φυγή του KK Downing και θα κυκλοφορήσει στις 9 Μαρτίου. Πάρτε μια ιδέα λοιπόν, με τα δύο πρώτα singles, τα Lightning Strike και το ομώνυμο κομμάτι...
ΑΚΟΜΗ μία... κλασική απόπειρα συνεργασίας αναμένουμε από τους Scorpions oι οποίοι αποδέχθηκαν πρόσκληση της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών για μία συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 16 Ιουλίου. Οι Σκορπιοί λάτρεις της Ελλάδος, θα ηχογραφήσουν μία ακόμη συναυλία τους με ορχήστρα, ύστερα από το 2001 και το Moment Of Glory με την Berliner Philharmoniker...
ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ημερών συζητούσα με έναν συνάδελφό μου, ο οποίος είχε επιστρέψει για τις εορτές στην Ελλάδα από το Λονδίνο όπου ζει και εργάζεται μόνιμα πλέον. Mεταξύ άλλων μου μετέφερε την είδηση ότι ο μεγάλος δημοσιογραφικός κολοσσός με έδρα τη Ν. Υόρκη, η Wall Street Journal, μελετά σοβαρά να σταματήσει την έντυπη έκδοσή της...
Ο… ΤΥΠΟΣ με τη μαύρη κάπα συνεχίζει ακάθεκτος το έργο του, παίρνοντας από τη ζωή και τον Dave Holland (εικονίζεται αριστερά), πρώην ντράμερ των Judas Priest σε ηλικία 69 ετών. Ο Βρετανός μουσικός πέθανε την περασμένη Τρίτη στην Ισπανία και η είδηση του θανάτου του διέρρευσε μόλις σήμερα, χωρίς να αναφέρει την αιτία θανάτου του…
OI KANAΔΟΙ Striker έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου πριν από τη δημιουργία του Shadow Nation, όμως τα τελευταία δύο χρόνια κυκλοφόρησαν δύο υπέροχα άλμπουμ, τα οποία... καταγράφησαν και έλαβαν υψηλή βαθμολογία (Stand In The Fire και ομώνυμο). Κι όχι άδικα. Το γκρουπ αναμειγνύει με πολύ μεράκι, power, glam και sleaze metal της εποχής των 80's και παράγει έναν ήχο και συνθέσεις που πλημμυρίζουν τον ακροατή με νοσταλγία και κέφι. Παρότι νέοι σε ηλικία, δεν προσπαθούν να αντιγράψουν. Παίζουν αυτό που τους αρέσει, παράγοντας ένα αποτέλεσμα εξαιρετικό. Ο κιθαρίστας του γκρουπ, Tim Brown, μας μίλησε γι' αυτούς (read the interview in english after the greek text)...
TON KAIΡΟ που άκουσα για πρώτη φορά Cranberries και την εύθραυστη φωνή της Dolores Ο'Riordan, ήταν από μια συλλογή ενός ξάδερφού μου -κολλημένου με το alternative- η οποία περιείχε το Linger. Μερικούς μήνες μετά, μας θυμάμαι να περνάμε τη Ομόνοια και να έχουμε τέρμα στο κασετόφωνο ενός γαλάζιου LADA, το Zombie. Tα 90's όδευαν στο μέσον τους, το grunge θέριζε, και μια παραμυθένια φωνή μαζί με τρεις νεαρούς μουσικούς, όρθωναν το ανάστημά τους... αραχτοί σε έναν παλιό καναπέ...
ΟΣΟΙ με γνωρίζουν, ξέρουν ότι δε σηκώνω κουβέντα για τους Eloy, ένα από τα γκρουπ τα οποία έχω... κορόνα στο κεφάλι μου. Πέραν της «αγίας τριάδας» της δισκογραφίας τους (Power And The Passion, Dawn και Ocean), πάντα έβρισκα πράγματα που με έκαναν να τους αγαπήσω ακόμη πιο πολύ στα περισσότερα άλλα άλμπουμ τους κι ας άλλαξαν τόσο πολύ με την πάροδο των ετών. Βρήκα μικρά καλούδια ακόμη και το προτελευταίο τους Visionary του 2009 (πως περνούν τα χρόνια...) Στα τέλη του 2017 κυκλοφόρησε το τελευταίο πόνημά τους με τίτλο The Vision, the Sword and the Pyre (part 1). Εδώ, οι αντοχές μου, εξαντλήθηκαν...
NEA απώλεια - σοκ για το χώρο του σκληρού ήχου. Η Dolores O'Riordan, η τραγουδίστρια των Cranberries έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 46 ετών, χωρίς να έχουν γίνει γνωστά τα αίτια του θανάτου της. «Σε όλους αυτούς που παρακολουθούν και υποστηρίζουν την Ιρλανδική μουσική, τους Ιρλανδούς μουσικούς και καλλιτέχνες, ο θάνατός της θα είναι μια μεγάλη απώλεια», τόνισε πριν από λίγη ώρα ο Ιρλανδός Πρόεδρος, Michael D. Higgins...
TO 1986 - 87 ήταν η περίοδος η οποία έμελλε να με φέρει σε επαφή με τον Τζίμη Πανούση μέσω του άλμπουμ «Κάγκελα Παντού». Ως νέο τότε, με είχε εντυπωσιάσει η ευθύτητα που ξεχείλιζε σε κάθε κομμάτι. Στην πορεία εισχώρησα περισσότερο στο «φαινόμενο» Πανούσης και μεγαλώνοντας τον λάτρεψα, όπως εκατομμύρια άλλοι, όχι μόνο για την αμεσότητά του, αλλά και για το ωμό χιούμορ του, που «πονούσε» πραγματικά...
